Påsken i år, tok me på hytto til bestemor og bestefar!
Me reiste opp skjærtorsdag, og ned igjen 1 påskedag, og me hadde fine dagar! Flott vær og godt selskap!
Påskeharen (les bestemor) hadde vore og fylt i egget til Kristina. Der var det mykje å tygga på... det er ikkje snop, men hårpynt ho smakar på ;-)
Det var i påsken det verkeleg løsna med gåinga til Kristina. Ho tok eit vitaminglass i hånda, og gjekk resten av kvelden. Det var berre litt vitaminar som skulle til!
Ei stolt jenta i sving.
"Kva er eigentleg poenget med desse brillena? Eg kan sjå heilt fint utan... Eg protesterer på å måtta bruka dei! Men grauten smaka godt... det er noko med den fjelllufta..."
Hui kor fort det gjekk i meisa, på ryggen til bestefar, då me stilte i påskerennet på påskeafto. Det var kjekt å få vera med! Kristina var definitivt årets yngste deltakar. Kanskje tidenes yngste...
Det blei også tid til eit rolig slag sjakk med kusinemoren på påskeafto. Me tilskuarane er litt usikre på kven som vant, men verdenspressa var heldigvis til stade og fekk dokumentert begivenheten... som de kan sjå i bakgrunnen ;-)
Kristina er klar til å spisa god mat. Heildekkande smekka er ein nødvendigheit for NÅKEN er ein mester i å grisa... kan det vera mammo tru?
Her er jubilanten. Oldemor Kristine, som Kristina er oppattkalla etter.
Kusinene i sin finaste stas, i trappa på Verpelstad gård. Trappa var ein favoritt. Dei skulle helst fly opp og ned heile kvelden ;-)
Kristina kosa seg på fanget til oldemor. Oldemor er ein favoritt hos veslemor, og får alltid smilet og latteren fram.
Eit 17.mai tog måtte me få med oss, og det tok me på Dale. Grunnen til det var att det passa betre med tidene enn Stanghelletoget, med tanke på kvilen til Kristina. På skuldrane til pappa, har ho full oversikt over toget.
Fyrste halvdel av toget var det opplett, men på slutten regna me nesten vekk. Heldigvis hadde me med oss paraplyar. Her har me stilt opp ilag med tante, onkel og Mari, før toget skal gå fra skulegata.
Påskeharen (les bestemor) hadde vore og fylt i egget til Kristina. Der var det mykje å tygga på... det er ikkje snop, men hårpynt ho smakar på ;-)
Det var i påsken det verkeleg løsna med gåinga til Kristina. Ho tok eit vitaminglass i hånda, og gjekk resten av kvelden. Det var berre litt vitaminar som skulle til!
"Kva er eigentleg poenget med desse brillena? Eg kan sjå heilt fint utan... Eg protesterer på å måtta bruka dei! Men grauten smaka godt... det er noko med den fjelllufta..."
Hui kor fort det gjekk i meisa, på ryggen til bestefar, då me stilte i påskerennet på påskeafto. Det var kjekt å få vera med! Kristina var definitivt årets yngste deltakar. Kanskje tidenes yngste...
Det blei også tid til eit rolig slag sjakk med kusinemoren på påskeafto. Me tilskuarane er litt usikre på kven som vant, men verdenspressa var heldigvis til stade og fekk dokumentert begivenheten... som de kan sjå i bakgrunnen ;-)